در ایمپلنت دیجیتال از اطلاعاتی مانند CBCT و اسکن داخل دهانی برای بررسی استخوان، موقعیت دندان‌ها و طراحی محل مناسب قرارگیری ایمپلنت استفاده می‌شود.

در کیس‌های مناسب می‌توان بر اساس این اطلاعات Surgical Guide طراحی کرد تا موقعیت، زاویه و عمق قرارگیری ایمپلنت با طرح درمان دیجیتال هماهنگ‌تر باشد.

برای مطالعه جزئیات بیشتر می‌توانید مقاله واقعیت‌های ایمپلنت دیجیتال را مطالعه کنید.

خیر. قرار دادن ایمپلنت در استخوان فک همچنان یک درمان جراحی است.

اما در برخی بیماران که شرایط استخوان و لثه مناسب باشد، ممکن است بتوان از تکنیک‌های کم‌تهاجمی و Guided Surgery استفاده کرد و از کنار زدن وسیع لثه اجتناب نمود.

بنابراین عبارت «ایمپلنت بدون جراحی» از نظر علمی دقیق نیست.

جراحی ایمپلنت تحت بی‌حسی موضعی انجام می‌شود و هدف این است که بیمار در حین درمان درد نداشته باشد.

میزان درد، تورم یا خونریزی پس از درمان به شرایط هر بیمار، تعداد ایمپلنت‌ها، نوع جراحی و نیاز احتمالی به پیوند استخوان بستگی دارد. تکنیک‌های کم‌تهاجمی ممکن است میزان آسیب بافتی را کاهش دهند، اما نبود کامل درد یا خونریزی قابل تضمین نیست.

بسیاری از بیمارانی که یک یا چند دندان از دست داده‌اند می‌توانند برای ایمپلنت بررسی شوند.

مقدار و کیفیت استخوان، سلامت لثه، وضعیت عمومی بیمار و محل ایمپلنت از عوامل مهم هستند. در صورت کمبود استخوان یا مشکلات لثه ممکن است قبل یا هم‌زمان با ایمپلنت درمان‌های دیگری نیز لازم باشد.